ગ્રીષ્મની કોઈ સુંવાળી સવારે,
ઉગતા રવિના ઓછ્કલા અજવાળે
ઓગળી રહેલા ધુમ્મસ સથવારે વહી ને મન તેની વીતેલી યાદોને વાગોળે છે જેને હું ખરેખર તો ભૂલી જ ગયો છું

પણ તેના સંગાથની રમતિયાળ યાદો મનમાં ઉપસવા મથી રહી છે, જો આ રેખાચિત્રો ફંટાઇને જાગ્રુત થઈ જશે તો યાદોના યૌવનને કોઈ રોકી શકશે નહી.

સબંધોની ભવ્યતાના જુગજુગના ઇતિહાસને વાગોળવા આજે ફરીથી મીટ માંડી છે,એક અભીપ્સા સહ કે તે મને મળશે
પણ કેવી વિડંબના છે કે હું જ આજે ક્યાંક ખોવાઈ ગયો છું.

પ્રદિપ પરમાર #ભેરૂ