#એક_નાનકડી_ગોષ્ટિ

:તું સાવ પાગલ છે, બુધ્ધુ જ રહી ગયો,
જો હું ક્યાં સુધી પોહચ્યો,
તું હજુ ત્યાં જ ગોથાં ખાય છે....,

:અરે લાલા મારે નથી ચાલવું,
મને નથી ફાવતું,
અકળામણ થાય છે,
મુંજારો થાય,

:પણ તું આવ તો ખરો,
ખરેખર મજા આવશે
તું ડરે છે એવુ કંઈ નથી અહીંયા,
જો આટલા બધા લોકો કેવા સરસ રીતે જીવે છે અહીં..
કેવો આનંદ લે છે,
કેવો કિલ્લોલ કરે છે..

:ખરેખર ? તેઓ ખુશ છે ? આનંદ માં છે ?

:વિહાગંલોકન કરતા તો એવું જ લાગે છે કે તેઓ પ્રફુલ્લિત છે,

:ના, તું પહેલા પાક્કું કર મને ભરોસો નથી આવતો તારા આ લટુડા-પટુડા ઉપર...

:અરે ડિકુ મારા ગળાના સમ બસ..... આવી જા ને....

:જા જા જુઠ્ઠા તારે ક્યાં ગળું જ હતું,
અરે......તારે તો ધડ પણ નથી !!
ઓહ.. તું નથી જડ નથી ચેતન, તું કંઈક નથી અમે બસ તને #સમય કહીયે એટલુ જ છે..
તું ઠગારો છે મને ઘણી વાર ઠગી ગયો છે..
મને બાળાપણથી જુવાનીમાં લઇ ગયો..
અને હવે મારી ઉઠાંતરી કરી ઘડપણમાં ઢસડી જવો છે એમ ને !!
તું ધુતારો છે તારી સાથે કિટ્ટા જા...

પ્રદિપ પરમાર (ભેરૂ)